ÜVEYİK YÜREK

kayıktaydı ömrüm

dalga dalga

yıkıldım

yakamozların şavkıydı

kursağımdan geçen

nesnel batışlarım

çırpına çırpına

suya kesilmişti

soluklarım

insan bir liman

arıyor

sırtıma dağ

ayağıma vatan

dilime baba

ben o limana

çıkamadım

bakışları üvey

toprağı yaban

dili yabancı

limansız kaldım

öznesi

küreksiz kaldı

bu üveyik yürek

Sibel Karagöz

2 comments

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s