sustuklarım var
duymayan kulaklara
uyuyan fısıltılarım var benim
camına konan serçelerim var
uykunda düşlerinden tutar
gagalarca kucağıma
bırakılışların var
birde bilmeyişlerin
hiç bilmeyişlerin var
kucağımda bebek edasıyla
sarılıp uyuyuşların var
her sabah serçe kanadıyla
uçuşların var senin
ben uykularımdan
sarılıp öptüğün yerden
uyanır
suya fısıldarım
geçmişi
anıları
sustuklarımı
gitme derim
gitme
suya fısıldadım
duydun mu ?
gitme !

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın