İnkisâr etmekte ruhum zerre dermân kalmamış
Düşmemiş yorgun fakat âh eski devrân kalmamış

Her geçen gün eksilir çevremde hâlimden bilen
Gençliğimden bir füsûn etrafta handan kalmamış

Her cevap aklımda lâkin bir suâl yok umduğum
Bulduğum her yol mübah olmuş da imkân kalmamış

Sûretimdir sîretim kim sû-i zân eyler gören
Beklenir insan olandan gör ki vicdan kalmamış

İnkılâb etmiş tüm âlem bir tesellî vermeden
Derdimin hemhâli yok bir tek duâhan kalmamış

– . – – / – . – – / – . – – / – . –

Bir Cevap Yazın