Senden de ziyadeyse senin gönlünü bilmek
Aşkın alıkoymuş beni benden görebilsen
Yumsan o güzel gözleri kalptense inanmak
Duysan da bu feryat edenin derdini sorsan

Kaç kez daha ölsem gömeceksin beni Konçuy?
Sarmaz mı kazılmış kara toprak gibi gönlün?
Çıkmaz ki canım çıksada aşkın deli bir huy,
Cennette akan dupduru ırmak gibi gönlün.

Bir namlu ucundan süzülen mermi bu sözler.
Kalbimde derin bir yara açmak mı ki derdin?
Kuşlar gideceksin diye ürküp seni gözler,
Her kavgada sen ardına bakmaz ve giderdin

Yıllarca tükenmez kalemin derdini yazdın.
Sen düşlediğim kabri benim beynime kazdın.
Gönlümse senin hakkını almış acılardan.
Yıllar boyu yazdın ya o gamsız anılardan;
Hiç bakmadan üstüne bir sayfa kopardım.
Bilmem ne yazar katlayarak bir gemi yaptım.
Senden bana yalnız bu kağıttan gemi kalmış.
Son rafta duran, toz ve zamandan nasip almış;
Bir sayfası eksik anılar defterisin sen.
Gördüm mü bilinmez bi hayal bir perisin sen.

– – / . . – – / . . – – / . . – –

Bir Cevap Yazın