dalda bir güvercin

şakır sanırsın bir tören

ardı ardına diziyor sevdayı

ağaçlar çiçekler böcekler

sesin notasını emiyor

yeni doğmuş bebek ağızlarıyla

huzur akıyor ormanın en sığ köşesine

bir sürü güvercin yağıyor

aşka sevdaya kanat takarak

ve nasıl oluyorsa buluyor çiftini

birbirinden farksız sürüyle güvercin

eşlerini elleriyle bırakmış

al güllerle işaretlemiş gibi buluyorlar

ağzında yemiş yüreğinde sevdası

hayvan diyoruz

beyinleri yok diyoruz

bir de üstüne avlıyoruz

üstün zekalarımızla

ıkı ayaklı barbarlıktan öte

çıkış bulamıyoruz

sadece izlesek

sadece

belki de öğreneceğiz

insan gibi yaşamayı

kırmadan incitmeden

ben bugün diledim tanrımdan

ak bir güvercin olmayı

sevdasına bir ötüşle

kavuşan ak güvercin

olsam

olsa

olsak

ak güvercinim uçuverse

Sibel Karagöz

AK GÜVERCİNİM UÇUVERDİ

Reklamlar

Bir Cevap Yazın