ah ulan sevda
bugün yüreğimin
derme çatma
çekmecelerinden
döküldün
öyle böyle değil
duvarlarımı
pencerelerimi
kıra kıra
yandı kandili
söndü feri
dökülsün dedim
eskimeyen eskiler
ortalık toz duman
yüreğimin dumanı
ay’ın sisine karıştı
tozların
birer adam
yürüdü
içime içime
oysa
ne taht var
ne tahterevan
pecmurde kalp
delik deşik
bildiğin kevgir
ne geçmişe
ne geleceğe
yer var
ah ulan sevda
tozdu adam
candı yere basan
bil artık
kapında ben
damında eller
tozun göze değer
kirpik deviremem
suya sabuna değmeden
Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın