Bir Fatiha Bırak Mezar Taşına 2

24 Mayıs 2020 Pazar

BİR FATİHA BIRAK MEZAR TAŞINA 2

Sandınız ki bu hikaye Kadem ile Emine’nin hikayesi
Emine Kadem’in kardeşi İsmail ile evlenmişti. İsmail birkaç sene önce vefat etti. Emine, yakın bir vakitte …

Bu hikaye arkada yetim bırakılan, ahı ile mezar titreten Kadem gözlü Ayşe’nin hikayesi

Yıl artık 2020

Yetim mi kalır o günden bu güne, Ayşe 70lerinde artık demeyin !?
Ayşe hala o günde,
hala yetim konulu hikayelere dayanamaz, hala baba diyenleri görünce ağlar …

Ayşe artık genç kız olmuştur. Köyün parmakla gösterilen, güzelliği ile insanların dikkatini çeken, Kadem gözlü Ayşe’dir O…
Kardeşlerini Ayşe büyütmüş, hiç çocuk olmadan anne olmuştur onlara. Annemizden çok emek verdin diye bahsederler Ayşe’den …

15 yaşındayken nişan yüzüğü takarlar parmağına, verdik seni derler. Zaten soran olmamıştır ona. Yurt dışına gideceksin, al bu da vesikalık resmi der nikahını kıyı verirler. Sonra nedendir bilinmez bir haber daha getirir annesi Emine. Haberin olsun nikahı bozdum der Ayşe’ye.
İnadı uğruna.
Ayşe’nin yaşı tutmadığından bütün resmi işlerle Emine ilgilenir. Ayşe habersizce büyümeye devam eder. Hayal meyal birkaç yankı dolanır hala kulağında. Babannem çok yalvardı, yetimimin hakkına girmeyin diye çok söyledi, anneme de amcama da dinletemedi diye anlatır durur.
Her şey bir yana yetim hakkı yerde kalmaz ! Baba toprağından kalan yeri de siler verirler diğer kardeşe. Babamdan bir parçam olur belki diye umutla beklerken 13 yaşında babasının toprağından da silenen Ayşe’nin gözlerinden başka babasından hiçbir izi kalmaz.
Aklı başına geldiğinde yalvarır annesine, babamdan bir izim olsun, o toprakların her karışında benim emeğim var. Bari babamdan bir karış toprağım olsun der. Ne fayda, çoktan gözden çıkarılmıştır Ayşe ele giden kıza toprak mı verilir sus der keseler sesini.
O dönemde evlidir Ayşe. Kendi gibi büyümüş, yetim ve öksüz olduğunu askerden geldiğinde öğrenen, uzun yıllar amcasının yanında büyüyen, ayrımcılık olduğunda ağaç tepesinde uyuyan, geceler boyu annem babam beni neden sevmiyor diye üzülürken, yıllar sonra kimsesiz olduğunu öğrenen, çimen yeşili gözleri ile Ayşe’yi o köyden kurtaracak dağ ile evlenir.
Mehmet ona yuva olur. Ahh dostlar Mehmet’in hikayesine yürek dayanmaz.
Ayşe’nin tek isteği vardır. Götür beni bu köyden …
Yılları sırtında yük gibi taşımış, huzur yüzüne gülmemiş, kimsesizliği iliklerine kadar işlemiş iki kalp birlikte atmaya başlar.

İkisi de ne istedi ki bu hayattan !? Allah, ailelerine bir fırsat sundu. Yetimlerin başını okşasalar Cennet’te köşkleri olurdu.
İnsanoğlu ne kadar tuhaf, 80 yıllık hayatı için mal mülk telaşına düşer.
Sonsuz olacak yaşamını haram ile Cehennem çukuruna dönüştürür.
Kolay olur mu yetim hakkı yiyenlerin can vermesi ?
Hadi diyelim ki can verdi, peki Ahirette hesap vermesi … !?

Mehmet bulduğu her vakitte çalışır, Ayşe yediğinden arttırır, bir iki derken başlarını sokacakları bir ev yapıverirler. Küçük sobalarıyla mı, sevgileriyle mi ısıttılar kalplerini bilinmez. Sabah akşam, gece gündüz çalışan Mehmet her fırsatta bahçesine bir fide daha eker. İnsanlardan yüzleri gülmemiş Ayşe ve Mehmet hayvanlarla, ağaçlarla dost olurlar.
Mehmet hala, bu mahallenin kedileri bile daha vefalı insandan der. Ayşe hala, tüyleri zarar görmüş tavuğuna yelek örer.
Bahçede büyüyen her meyveyi poşetleyip mahalleye dağıtırlar. Allah bizi rızıksız bırakmaz diye umutla bakarlar. Kimseden minnet beklemeden, haksızlık yapmadan, haram lokma yemeden yaşarlar, yaşlanırlar …
Mehmet sevilmemişliğin verdiği duygu ile sevgisini göstermeyi bilmez. Ayşe’nin gözyaşı hep kapağındadır.

İsmail, abisinin yetiminden aldığı toprağı son nefesinde sözlü vasiyet eder. Toprağın yarısı Ayşe’nindir bilin diye söyler. Emine, yıllarca yatalak yaşadığında Ayşe diye sayıklar.

Ah be Kadem, sen gidince sadece yetim değil ki yarım da kaldı doyamadığın Ayşen.
Ah babacığım dediğinde hala kalbini sıkarak tutuyor.
Hakkına girildiğinde mezarını titretmiştin. Baba toprağında nasip olmadı Ayşene.
Onun hala sen bakan gözleri yaşlı.
Vasiyetler yine kifayetsiz kaldı.
Son söz dostlar

Yetim büyüyen Ayşe, büyüttüklerinden de kimsesiz kaldı …

S.C.
EV
06.25
24.05.2020
RAMAZAN BAYRAMI 1. GÜN

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s