unuttum diyorum

unuttum

kulaklarımda çınlıyor

sesi

aynı ezgiye sarılıp

yanıyorum

tütünden sarma

dumanın içinde

ayanım

duvardan kesik

murçum

döşü yaralı

keskin bıçağım

hazanın suçu yok

ben mevsimini

kaybetmiş

yıl’kıyam

unutma’k

mümkün mü

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın