bayram gelir teliyle duvağıyla
eskitemediğim
eskimeyen
çocuk bayramları
koşturan soluksuz heyecan
ilk sahur
ilk iftar
sofralar
aile
davullar
güm güm güm
hala duyduğumda
çocuk yüreğim zıplar
elinden ayağından tutarım
serçe kalbimin
korkma
çocukluğun gelmiş
kalk karşıla
kırmızı pabuçların
başucunda giy
özlenen de gelir
belki
bayram namazıyla
belki der
yutarım gerisini
dalarım ufka
anlatırım dinlerim
tek bedende
iki kişiliğin
yalnızlık ezgisinde
gel git durur mu coşar
boğar boğar
bırakır
kırmızı pabucum elimden düşer
hüznüm eriye eriye damlar
bayram der bayram
hasretin türküsü deşer
sözün boynu düşer
artık
duymam
tutamam ruhumun
kollarından
bacaklarından
kanatsız
bedensiz uçarım
serçe yüreğimle
suskun sevgiliye
SİBEL KARAGÖZ

Bir Cevap Yazın