Alnıma dökülen kâkülümle,
Bir ömürlük sevda benim halim.

Ufka diktikçe gözlerimi,
Nasılsın deyişini duyarım…

Şimal-ini bildikçe, hayalim…
Kahve gözlerin bir yudum.

Uykuya kanarım, her gece;
Sözüme yok ki sükut, mutluluk bende…

Kızıl bir gün durur raflarda tozlu,
Başın omzumda, akşam oldu.

Bir yudum kahve gözlerin,
Yılları saymadım, ömürlük dedim.

Mehtabı özlemişim, yıllar yılı…
Dokununca gece; gün gibi.

Firara rastlamaz, suspus olmuştum,
Çatık kaşlarım ilk defa ”gülüyor” buldum.

Hayalen hatırlarım, bela-ı gaalüü;
Şükretmek düşer, Hamdüsena-ü…

Şimdi bir nefes gibi, içtim de ömürden…
Ömrüme ömür kattım seni sevdiğimden.

HASAN AKBAL

By HASAN AKBAL

Şair, Yazar, Editör, Fotoğrafçı... Çorum İskilip doğumlu. Bülent Ecevit Üniversitesi Maliye Bölümü Mezunu. Yine aynı Üniversitenin Maliye Anabilim Dalında ve İstanbul Üniversitesi Maliye Anabilim Dalında Yüksek lisans yapıyor. Şiir ve denemeleri, Bülent Ecevit Üniversitesi Maliye Bülteni, Bülent Ecevit Üniversitesi Kampüsün Sesi Gazetesi, Zonguldak Halkın Sesi Gazetesi, Çorum Yayla Haber, Aşkın E Hali Dergisi, Gökyüzü Dergisi, Çorum Bidergi, Halk Edebiyatı Dergisi, www.kunyeonline.com, kunyeedebiyat.blogspot.com ve kendi bloğu olan (hasanakbalnet.blogspot.com) ile bir çok internet sitesinde yayımlandı. Künye Edebiyat E Dergi’yi kurdu. Genel yayın yönetmeni ve imtiyaz sahibidir. İstanbul’da yaşayan yazar edebiyatla ilgili söyleşilere ve yazı çalışmalarına katılıyor.

Bir Cevap Yazın