KARANLIK

Bir savaştan çıkmış gibiyim
Dertli başımı savuruyorum duvarlara
Sessiz sedasız bir kent gibiyim
Anlatamıyorum derdimi taş duvarlara

Kuşu ölmüş bir çocuk gibiyim
Uçamıyorum artık uzak diyarlara
Kurşun yemiş bir ceylan gibiyim
Gidemiyorum artık sevdiğim diyarlara

Sözsüz bir nota gibiyim
Düşünülmüyorum artık insanlarca
Susuz bir ırmak gibiyim
Durgun görünüyorum artık insanlarca

Aysız bir gece gibiyim
Tutunamıyorum artık karanlığa
Sönmüş bir sigara gibiyim
Çekilmiyorum artık zor zamanlarımda

TAHİR GÜNAYDIN 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s