İSTANBUL

Baktım bir sana bir de kendime

İstanbul!

Şöyle durdum sukut ettim

Al bayrağa yüzüm döndüm

Dalgalandı Fatih’i gördüm

İstanbul, ruhumun aynası 

Kalk gidelim buralardan

Toprak toprak diyar diyar

Alalım Abdulmuttalip’in aynasını

İki cihan şelalesini

Sonra ağlar Eyüp nasıl

Ayasofya güller hası

Kalk gidelim İstanbul’um 

Toprak toprak diyar diyar 

Kız Kulesi iskelesi

Güneşimin ilk batışı 

Denizdeki dalga sesi

Söylesene kimin nesi 

Eminönü kunduracısı 

Toplasın bütün kunduralarını 

Kapalı çarşı ayakkabıcısı

Sevdiği rengini alsın da gelsin 

Çifte minareyi duyup da kalsın

Ezan-ı Muhammed’iseherde

En derin valizine koyup da alsın

Evliyalar uyanıp gelsin

Ruhunu arşına alıp da gelsinİstanbul!

Ruhumun timsali güneşim

Topla artık gitme vakti vaktidir

Sabah kahvehanelerini uyandır

Simit kırıntılarını dök yerlere

En beyaz gülümsemeni seç 

Düş yollara vakit senin vaktindir

Mecidiyeköy en derin emsalin 

Yolların kara koyun misalin 

Bütün biletleri kes at bugün

Vagonlarını boşalt da gel 

Metro tramvay uğurla da gel

Kaldırımdaki en son insan 

Kıbleni inşa et 

Köşe başı durakladım 

En son seni sayıkladım 

Üsküdar İskelesi’nde durup

Ilık çayı yudumladım 

İstanbul kadim şehrim 

Kalk gidelim ruhumun aynası

One comment

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s