Bir sabah aniden uyansam
Konsam yoluna güller gibi
Ötsem avuçlarında bülbül gibi

Açar mısın aydınlığınla?
Güllenen yangını
Senin rüyanla büyüyen,
Hüma kuşunun kanatlarını.

O bakış ki güneşten parlak
Gölgenin vehminde kalan toprak
Can duyar, yeşerir yaprak yaprak
Ayrılığın yoktur vedası…

Maviye kan damladı oldu kırmızı
Güllenen yangını et yüreğine iptila
Mavisini bulacak ömür…
Suladıkça beni hatırla…

KÜBRA DEMİR

One thought on “BİR SABAH ANİDEN UYANSAM”

Bir Cevap Yazın