Sahile vurmuş gençliğim,
yürüyor çıplak ayakla
geçtiği taşların arasında.
Hangi taşı kaldırsa
Altında bir nefis.
Sanma ki bekler korkuyla,
Dalga dalga savruluşu.
Pişkin pişkin gösterir yüzünü
Kaldırdığı her yaşta.
Atladığı her yaş
Meğer taştan duvar örmüş
Kalan günlerine.
Şimdi zıplaya zıplaya görüyor
Dibe vurmuş bendini.
Geçen gidecek sanırdı 
Ne de tembellik yapmış bırakmakta,
ateş kokan itiyadı.

Oyundur dedi yelkovanın yaptığına,
Kandırmış anladı
Ayağına batan her yaşta.
Öyle böyle
Gelmiş yolun tam ortasına,
Belki de sonuna.
Derken, gözüne ilişti
Çakıl taşları arasına sıkışmış ölüm.
İşte o an da
Yüzüne çarptı hakikat
Dalgalar arasından el sallarken ömrü.

SEMA ALTINAY

Bir Cevap Yazın