BU DÜNYA

tutunur insan hayata.
yıllar kitaplardan ve yollardan geçerken

sürekli kanayan bir yarayla,
üşürken ayazda kim örter üstünü.

kazanırken bozuk devir kendi davasını
zengini daha zengin fakiri kan ağlarken,

nakaratları tekrar ederken hayatın,
seni doğurmuştur bu sancılar.

sen daha çiçek açmışken baharda,
kiminin gülü çoktan solmuştur.

ansızın akan gözyaşların
acılarına tuz olmuştur

kaderin cevabı gecikir mi bu terkedişlere?
çığlık çığlığa büyütülenlerin imzasıdır bu dünya.

RUKİYE ŞAHİN

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s